Een week later zijn wij dan naar Polen afgereisd om twee kinderen hier bij ons op vakantie te halen. Daria van 11 en Genek van 16 met een begeleidster Gosia. Toen ik in het tehuis was en even bij de kleintjes ging kijken, kreeg ik de grootste verrassing van mijn leven: er was een klein meisje geboren en ze was net twee weken oud. Ze had de naam Marianna. Beata de directrice vertelde mij, dat ze haar naar mij hadden genoemd. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik was helemaal beduusd en natuurlijk apentrots. Een kindje met mijn naam! Waar had ik dat aan verdiend? Er zijn meteen veel fotos gemaakt van mij en natuurlijk mijn kleine naamgenootje. Inmiddels is ze al geadopteerd, maar ze heeft mijn naam gehouden. Ook de adoptie- ouders vonden dat ze mijn naam moest houden. Geweldig toch! Ook hebben ze een foto van mij en Marianna mee gekregen van de directrice. Ik wil ook graag op de hoogte blijven hoe het verder met haar gaat .

Na een vermoeiende reis met de beide vakantiekinderen was het fijn om weer thuis te zijn. De kinderen waren erg onder de indruk van wat ze allemaal zagen. Na twee dagen van tot rust komen ben ik met ze naar Volendam geweest, wat ze heel mooi vonden. De week erna ben ik met ze Amsterdam in geweest te shoppen. Vonden ze ook erg leuk. De duiven op Dam en alles wat ze zagen. Wij zijn met de trein geweest: prachtig vonden ze dat. We zijn naar Callantsoog geweest. Daar keken ze hun ogen uit, want golven op de zee hadden ze nog nooit gezien. Ze hebben lekker gezwommen. De kinderen hebben een maand in een andere wereld geleefd: een wereld die ze niet kenden. Ze hebben ontzettend genoten van alles. De laatste week ben ik met ze naar het Dolfiarium in Harderwijk geweest: dat helemaal prachtig. Zo iets hadden ze hun hele leven nog niet gezien. De tranen stonden in hun ogen zo mooi vonden ze het. Daria was ook heel erg gek op onze twee honden- ze verzorgde ze elke dag, ging met ze wandelen en gaf ze eten en ze was erg gek op Stephan onze zoon. Ze noemde hem haar broer. Ze hadden veel plezier samen en konden heel goed met elkaar over weg. Ook met Ivonne-onze kleindochter-van 8 kon ze het goed vinden. Maar ja aan alles komt een einde en zo ook aan deze vakantiemaand. Ze wilden alle twee niet terug maar ja het moest natuurlijk wel en zondag was het zo ver. Ze zaten heel stilletjes in de auto: het viel heel zwaar maar ik heb beloofd dat ze met de kerst weer mochten komen. Dan word ik 60 jaar en dan mogen ze natuurlijk niet ontbreken.

Na dat wij de kinderen in het tehuis gebracht hadden moesten wij bij Gosia gaan eten als dank voor de vakantie. Het was erg lekker. Haar man had voor ons gekookt. Voor Gosia liep het eind van haar vakantie niet zo leuk. Haar schoonvader is vrijdag plotseling aan een hersenbloeding overleden dus dat was minder prettig. Genek vroeg of wij met hem naar zijn moeder toe wilden. Die woont ongeveer 40 kilometer van Stargard af in en klein dorpje. Genek heeft nog 10 broers en zusjes, waarvan de oudste is overleden, 7 kinderen zitten in tehuizen of bij een pleeggezin. Genek zit dus samen met twee zusjes in Dom Dziecka 2. Mirella van 14 en Anzelika van 8 Anzelika is zwaar gehandicapt. Er wonen nu drie kleine zusjes thuis bij zijn moeder Genek had ons al verteld dat het bij zijn moeder niet zo mooi was, maar wat ik daar zag brak mijn hart: drie kleine meisjes van 5 ,3en 2 jaar oud. Kapotte kleertjes, majootje’s waar de teentjes door heen staken, kapotte schoentjes, geen bedden, geen meubels, alleen twee oude banken waar ze op sliepen en een heel oud gasstel met twee pitten waar geen knoppen meer aan zaten. Het zeil wat op de vloer lag was helemaal kapot. Ramen die niet dicht konden. Ik kan niet begrijpen dat mensen zo kunnen leven. Een meisje van 5 dat nog nooit een kleurboek heeft gezien! Ongelooflijk maar waar. Ik had wat kleine dingen voor de meisjes meegenomen, omdat Genek mij verteld had dat zijn zusjes niets hadden. Een kleurboek, potloden. Een popje en wat snoep. Overgelukkig waren die kleintjes met een chocoladelolly en het kleurboek werd beschermd als een heiligdom. Ik heb nog nieuwe schoentjes voor ze gekocht in Stargard en een lichtje voor op het graf van Genek’s vader. Hij kon het niet geloven. En wist niet hoe hij mij bedanken moest. Het geluk in zijn ogen voor deze kleine dingen is zo onvoorstelbaar. Een jongen van 17 jaar met zo’n last op zijn tengere schouders. Als hij met kerst weer hier is zal ik hem extra verwennen en ik zal alles doen om zijn moeder te helpen een menswaardig bestaan te geven.

Maar daar heb ik hulp bij nodig van mensen met het hart op de juiste plaats: kleertjes voor zijn kleine zusjes en speelgoed en bedden met dekbedden enz.enz. Ook zal ik levensmiddelen voor ze inzamelen zodat ze een fijne kerst kunnen hebben. Ik ben zo geschrokken hoe deze moeder met haar drie kleine kinderen leeft. Ik heb Genek beloofd dat hij volgend jaar twee maanden mag komen en dat ik vakantiewerk voor hem zal zoeken. Ook wil ik een project opzetten om meer kinderen hier op vakantie te halen, maar ook daar heb ik veel hulp bij nodig Nu gaan wij weer druk inzamelen voor ons kersttransport, want de kinderen moeten natuurlijk weer mooie kerstkado’s krijgen. Daar gaan wij nu weer voor. Het kersttransport staat gepland op 22 december en dan hoop ik weer een volle vrachtwagen bij elkaar te hebben, want ik wil al die kinderen natuurlijk niet teleurstellen Olga Visser uit Rotterdam weer ontzettend bedankt voor alles wat je samen met je nicht doet. Dan Margareth in Hilversum. Jij bent een kanjer ook op jou steun kan ik altijd rekenen. Ook je man en kinderen: geweldig wat jullie doen en natuurlijk wil ik ook Tiny Hofman in Badhoevedorp bedanken en Jolanda in Koog aan de Zaan. Bedankt, bedankt allemaal. Ook natuurlijk weer TIMMERMANS LOGISTICS. SUPER!!! Verder alle mensen die ons steunen door kleding of andere spullen te geven. ook de faM. van zon uit schagen weer bedankt voor de paketten voor anna en izabella Marianne